Tatakbo dapat akong mayor ng Maynila. Pero…

2015-category-title-tambuli copy2018-post-tambuli-10-27

Hindi masamang mangarap, lalo na kung may oportunidad para gawin ito. Lahat ay posible. Lahat ay maaaring mangyari, lalo pa kung alam nating kaya natin itong gawin.

Hindi naging madali para sa inyong lingkod ang mga nakaraang buwan. Nasa punto ako ng pag-iwan sa mga pinuhunan kong pangarap para sa lungsod ng Maynila. Napagod na ako na hanggang imahinasyon na lamang ang mga gusto kong pagbabago sa kinalakihan kong siyudad. Ayoko nang iasa sa mga trapo ang kapakanan ng aking mga kapwa Manileño, lalo na’t sunog na sunog na ang mga pangakong bubuti ang buhay nila. Kahit unti-unti lang, kahit hindi biglaan o malakihan.

Ilang beses akong nag-post sa aking social media accounts na gusto kong tumakbong mayor ng Maynila. Matagal nang biruan ng mga kaibigan ko na ang pagpasok lang sa pamahalaan ang tanging paraan. Ibig sabihin, kailangan kong pumasok sa daigdig ng pulitika. Alam na alam ko kung gaano kadugyot ang larangang ito.

Pero ang biro ay may hating katotohanan. Bukas ang pintuan ng mga posibilidad at isang papel lang ang susi para rito: certificate of candidacy. Batid kong may mga pwedeng tumulong kung sakaling ituloy ko ito. Hindi man kasing-bigatin ng mga beteranong pulitiko sa Maynila pero sa kani-kanilang kakayahan, kampante akong itutulak nila ang kampanya ko sa mas moderno at mas malikhaing paraan.

Ngunit sa umaga ng huling araw ng filing ng CoC, dinatnan ako ng kakaibang panaginip. Pwedeng praning lang ako o gumana ang utak ko habang wala akong malay, pero sumulpot dito ang tatlong taong namayapa na – isang dating mayor, isang matalik na kaibigang lubos na naniwala sa akin, at ang tatay ko. Ang daming napag-usapan sa panaginip na iyon pero ang natandaan ko lang sa lahat ay ang sinabi ng tatay ko.

“Ituloy mo… pero hindi ngayon.”

Sumang-ayon ang dalawa sa aking panaginip. Nagising ako’ng magaan ang pakiramdam.

Hindi nangialam ang tatay ko sa buhay ko. Ni hindi siya nagkaroon ng opinyon sa mga panahong nasa gitna ako ng tagumpay o kahit ng kabiguan (maliban sa kaisa-isang beses na nagalit siya dahil nawalan ako ng pagkakakitaan dahil sa “pride” ko). Sa panaginip lang na iyon, nagsalita ang tatay ko sa gusto kong tahakin.

Maaaring mababaw itong dahilan. Maaaring sinampal lang ako ng katotohanang hindi para sa tulad ko ang pulitika. Maaaring napangunahan ako ng takot. Maaaring mahina kasi ang loob ko.

Matagal nang wala ang tatay ko, pero kailangan kong gawin ang obligasyon ng anak sa kanyang ama. Alam kong naniniwala siya sa kayang gawin ng kanyang bunso, pero isang kakaibang larangan ang pulitika at alam niyang hindi pa ito para sa akin ngayon.

Sa panahong burado na’ng tuluyan ang karangalan ng kasaysayan ng Maynila, kailangan ay may humakbang na sa henerasyong ito. Maaaring ako, maaaring ibang taong kaedad ko. Pero sa ngayon, gagawin ko ang nakasanayan kong gawin at mga bagay na alam kong kaya kong talunin ang mga tradisyunal na pulitiko. Mahal ko ang Maynila at kasama niya pa rin ako sa kanyang laban.

 

 

cropped-article-stoper.png

Ang Pilipinas Daw Ay Nabibilang Sa Mga Demonyo?

Isang pananaw sa sinasabi ng isang grupo na ang Pilipinas umano ay isang bansang hindi pinagpala’t kabilang sa mga alagad ng impyerno.

+++

This slideshow requires JavaScript.

Hindi ako dinadalaw ng antok kahit halos 24 oras na akong gising, kaya bilang pampaantok ay sinamantala ko ang pagkakataong mag-surf sa internet. Sa panggagalugad ko sa Facebook ay may mga hindi kaaya-ayang fanpage ang bumungad sa akin.

“Philippines Belongs To The Devil”. “Philippines is the Modern Hell”. Mga fanpage na likha ng Westboro Community Church at Ultra-Altaic Community sa pangunguna ng mga pinuno nitong sina Bill Waggoner at Sir Yorkeshire. Halos milyun-milyong tao na ang kumukondena sa kanila dahil sa mga paniniwalang hindi makatao at hindi maka-Diyos.

Bilang isang Pilipinong tulad ko, hindi naman maganda o katanggap-tanggap na makita na hinuhusgahan ng isang kuwestiyonableng sekta ang Pilipinas na sinasabing bansang nararapat na mapunta sa kaharian ng demonyo. Nakakaduda ang galit ng grupong ito sa ating bansa na halos ipagkanulo ang buong lahi kay Satanas.

Oo. Ang bansang ito ay hindi perpekto. Magulo, napupuno ng gutom at kahirapan, isang bayang puno ng pagsubok at may mga kamalian. Oo, tayo ang isa sa mga iilang bansang taos ang pananalig sa Kristiyanismo pero naghahati ng pananaw at paniniwala dahil sa pulitika at kanser ng lipunan. Pero tulad natin, tao silang hindi puwedeng basta-basta manghusga sa kahihinatnan ng ating kaluluwa. Kung ang tingin nila sa ating mga ritwal sa pagsamba ay mali, marahil, marami sa atin ang kabaligtaran nito, na respetuhin kung ano ang kanilang pamamaraan ng pagsamba sa kinikilala nilang Diyos o pagpapatakbo sa pamahalaan.

Kung anuman ang galit ng grupong ito sa mga Pilipino, sobrang malaki at napakalala ng kanilang pinanghuhugutan. Marami nang Pilipino ang mas nauna pang nakatuklas ng fanpages na ito. Maging ako’y sa unang tingin ay napuno ng poot sa kanila at ni-report sa Facebook (na sana naman ay bigyang tugon nila). Pero sa kabila niyon, mga kababayan ko, huwag natin ipakita sa kanila na tayo’y nagpapaapi, na ipinagtatanggol natin ang ating pananampalataya sa tamang paraan na nananatili pa rin ang respeto natin sa isa’t isa. Kung personalan man ang kanilang laban at pantaob nila sa ati’y malawakang diskriminasyon, huwag tayong mangamba. Iilan lang sila. Nananalig akong mas maraming tao sa mundo ang naniniwalang ANG PILIPINAS AY PINAGPALA NG LANGIT. Na ANG PILIPINAS AY TAIMTIM NA NANINIWALA SA ARAL NG TUNAY NA DIYOS. Na ANG PILIPINAS AY NILIKHA NG DIYOS HINDI UPANG MAGING MODERNONG IMPIYERNO, KUNDI MAGING PARAISO PARA SA BAWAT NILALANG SA MUNDO.

Maaaring hindi sila maging interesado sa artikulong ito dahil ito’y isinulat sa Tagalog, o kung may Pilipinong magsasalin para sa kanila nito sa kanilang wika ngunit ito’y pinagwawalang-bahala nila. Pero ang masasabi ko lang, kung may mga nakilala kayong isang taong hindi kayo nagawan ng mabuti, hindi ang taong iyon ang magpapakita ng tunay na ugali ng buong lahing Pilipino.

Kung sinasabi ninyong kilala nyo na ang mga Pilipino kaya’t nahusgahan nyo na kami nang ganoon, hindi kami naniniwala. Mas kilalanin nyo pa kami, hindi sa anggulong negatibo kundi sa anggulong positibo rin. Kung kami ay nabibilang sa mga alagad ni Satanas, sana, hindi kami binigyan ng lupa ng Panginoon na isang paraisong may 7,107 isla sa tabi ng dagat Pasipiko. Sana, kung kami ay pinanganak upang maging masama, sana, noon pa, matagal na kaming nilamon ng dagat o niluto ng nagbabagang asupre ng mga bulkan para ibalik sa sinasabi ninyong dapat naming kalagyan.

Lahat tayo ay makasalanan, pero tayo’y Kanyang patatawarin. Kung ang ating Panginoon nga ay kayang magpatawad, kami, o tayong mga tao pa kaya? Pinapatawad na namin kayo sa kabila ng inyong mga panghuhusga.

“Truly, I say to you, all sins will be forgiven the children of man, and whatever blasphemies they utter, but whoever blasphemes against the Holy Spirit never has forgiveness, but is guilty of an eternal sin for they were saying, ‘He has an unclean spirit.’” – Mark 3:30

.

10:27am, June 05, 2011