FAST POST #15: Isang Blankong Agosto

Patawarin po ninyo ako.

Kahit na hindi ako nag-post ng mga bagong artikulo rito sa Aurora Metropolis sa nakaraang buwan ng Agosto ay nagpapasalamat ako sa daan-daang patuloy na bumibisita at bumabasa ng mga nilalaman nito. Naa-appreciate ko nang sobra ang ilang mga tao’t mga kaibigan na nagpapahayag ng kanilang suporta sa blog account na ito.

Nitong Agosto ay nilaan ko ang aking oras sa aking sariling kasiyahan. Hindi ko po sinasabing hindi nagpapasaya sa akin ang pagsusulat. Ang sa totoo lang, ang pagsusulat ang nagpaparamdam sa akin kung paano ang iniibig, umibig at maging patas sa laban ng panahon. Pero nitong panahon na ito ay lagi akong nakikisalamuha sa mundo upang maranasan ang ilang mga bagay — ang magpaumaga sa pakikipagkuwentuhan, makinig sa problema ng ibang tao, magbigay ng payo sa mga namomroblema sa pag-ibig, manood ng mga klase ng pelikulang di ko nagawa noon, maging kapaki-pakinabang na kaibigan, maging taong sumasabay sa daloy ng modernong mundo. (P.S. May bago na akong cellphone. Hindi na gaanong mapapagod ang 4-year-old cellphone ko sa walang habas kong pagte-text at pagsa-soundtrip. Haha!)

Ibang klase ang buwang ito para sa akin. Pambihira. Magkahalo-halong emosyon ang nagpakiliti, nagpapait at nagpakulay sa buhay ko. Maaaring makwento ko ang ilan sa mga ito sa mga susunod kong artikulo dahil marami sa mga ito’y nagbigay sa akin ng ideya tungkol sa buhay. Napakaraming pinagkait sa akin ng limitasyon para makita ang ilang nakakaantig na senaryo sa daigdig. Dahil sa mga senaryong ito, natututunan kong mag-adjust sa mga pangyayari at mga taong nakakasalamuha at makakasalamuha ko. Puno ng pagsubok pero masaya.

Binigay ko sa Agosto 2012 ang panahon para mag-isip, ang pansamantalang isarado ang labi ng aking mga daliri upang ipunin sa aking utak ang mga salitang dapat ay ako muna ang matuto bago ang ibang tao.

Oo. Napakablanko ng Agosto sa Aurora Metropolis, ayokong mangako, pero dinadalangin ko na makapagsulat ako ng maraming istorya at artikulo dito mula ngayong Setyembre, ngayong papasok na buwan.

Sa lahat ng mga taong nakadamayan ko at sa mga sitwasyong sumubok sa aking pagkatao, maraming salamat. May araw din tayo. Ngiti lang. ^______^

Aurora Metropolis Year 2: Ang Ikalawang Taon Ng Paglalakbay At Ang Ikatlong Taon Ng Panibagong Pagsubok

“… Yung totoo, wala akong ideya kung anong isusulat ko. Kung anuman ang lumabas sa aking utak sa mga oras na ito, iyon ang inyong mababasa.”

Nag-umpisa ang Aurora Metropolis noong June 2010 upang ibahagi sa buong mundo kung ano ang mga nasa isip at damdamin ko na hindi ko maaaring ilabas gamit ang pansarili kong katauhan. Hindi ito pagtatago ng aking identity. Inilalahad ko lang sa isang malikhain at malayang pagsusulat ang mga bagay na nasa loob ko, mga bagay na iniisip kong hindi papakinggan ng mga tao (kasama roon ang mga kakilala’t kaibigan ko) na mas posible nilang intindihin kung ilalatag ko sa ibang pamamaraan.

Umandar ang oras at nakapagbigay ang Aurora Metropolis ng mga artikulong naging salamin ng tunay na lipunan at tunay na saloobin na maaaring saloobin din ng aking kapwa. Kumbaga, hindi na lamang ito paglalabas ng aking sama ng loob o kaligayahan ng aking puso, kundi pagpapakita kung ano ang sama ng loob at kaligayahan sa puso ng maraming tao. At bilang blogger, masaya akong nakikita na pumapasok sa TOP 10 ng mga pinaka-binibisitang site ang Aurora Metropolis sa WordPress Philippines.

Hindi madaling mag-maintain ng blog site, lalo na sa tulad kong laging inaatake ng mental block. Kahit nga ngayon na ipinagdiriwang ko ang ikalawang taon ng Aurora Metropolis,  yung totoo, wala akong ideya kung anong isusulat ko. Kung anuman ang lumabas sa aking utak sa mga oras na ito, iyon ang inyong mababasa. Naging mapanubok na paglalakbay ang magsulat, pero sabi nga nila, hindi pinipilit ang utak na magbahagi sa iba. Kusang lumalabas ang mga ideya at kusa itong naibabahagi sa iba. Para itong bunga sa isang puno, na naghihintay na tumubo, mahinog bago pitasin, at namnamin ang tamis at sarap nito.

Hindi rito nagtatapos ang paglalakbay ng Aurora Metropolis. Hindi man ako makapagbigay ng mga artikulo lagi-lagi, sinisigurado kong sa ikatlong taon nito ay maglalathala ako ng mas makabuluhan pang mga sulatin, hindi lang para maki-epal sa magulong mundo ng mga lantarang manunulat, kundi mag-alok ng mga kaisipang alam kong makakatulong sa lahat: para sa pag-unlad ng sarili, pag-unlad ng kaisipan ng ating lipunan, pag-unlad ng ating pagmamahal sa bayan at pag-unlad ng ating pananampalataya sa ating Panginoon,

HAPPY 2nd ANNIVERSARY, AURORA METROPOLIS!